#17of2017

Sentosa Island

Ik was net een paar dagen te laat gestart met de Twitter hashtag #17of2017. En daarom ben ik in 2018 nog even een paar dagen doorgegaan. Terwijl het de bedoeling was om precies aan het einde van 2017 te stoppen met nummer 17. Lekker jam karet. Dat hoort nou eenmaal bij mij. Dan maar een paar dagen door in 2018.

 

Omdat je op Twitter weinig ruimte hebt om het een en ander toe te lichten, heb ik hieronder nogmaals nummer 1 tot en met 17 beschreven, maar nu inclusief toelichting. Benieuwd naar mijn #17of2017? Lees dan verder.

 

#1 ontslag als leidinggevende

Ik nam ontslag als leidinggevende in het verpleeghuis. En wanneer ik zo terugkijk heb ik er geen spijt van. Pats boem. Dat klinkt misschien niet aardig, maar ik meen het wel. Begrijp me goed. Leidinggeven vond ik erg leuk. Ik had een topteam en fijne collega’s om mij heen waar ik ook veel lol mee heb beleefd.

 

Maar door allerlei reorganisaties werd de werkdruk almaar hoger en hoger. Om mij heen zag ik de een na de andere collega omvallen. Lange tijd had ik niets in de gaten. Als het wat drukker was, liep ik gewoon een tandje harder. Geen probleem. Ik werk liever hard dan dat ik moet zoeken naar iets om te doen. Maar toen ik twee jaar geleden noodgedwongen thuis zat door een heftige griep (in die tien jaar daarvoor geen enkele keer ziek geweest) en de tijd had om even een pas op de plaats te nemen, ontdekte ik dat al mijn harde werken weinig vooruitgang bood. Ik had de tijd niet meer om te bouwen. Niet voor mijn team en niet voor mij. Ik liep achter de feiten aan. En inmiddels had ik ook wel in de gaten dat ik mezelf niet meer kon inhalen.

 

Uiteindelijk duurde het dus nog even voordat ik ontslag nam. Ook omdat ik eerst iets anders wilde hebben. Wel parttime, zodat ik tijd zou hebben voor mijn eigen bedrijf Eating Habits en om leuke dingen te doen. Lange tijd heb ik niet actief en serieus gezocht naar een andere baan. Bang voor wat ik zou gaan verliezen. Maar ik ben nog jong en ik had geen zin om mij zonder voldoening en uitzicht op verbetering uit de naad te werken. Ik moet nog wat langer mee. Toen ik eenmaal de stap had gezet en in mijn hoofd echt de knop om had gedraaid, had ik binnen twee weken een nieuwe baan. Ik kon bij mijn oude werkgever terecht.

 

#2 Parttime werken

Een totaal andere functie dat leidinggevende, maar wel veel meer richting de werkzaamheden die ik met Eating Habits doe. Als projectmedewerker Dieet dit – Dieet dat kon ik aan de slag om de diëtist op een positieve manier in de publiciteit te krijgen. Door middel van het bijhouden van de social media, begeleiden van een groep bloggende diëtisten en het coördineren van alle activiteiten in het kader van het project is het mijn taak om de diëtist op een positieve manier onder de aandacht te brengen.

 

#3 Eerste verre soloreis

Ik boekte mijn eerste verre soloreis naar Indonesië, Maleisië en Singapore. Op zich een veilige keuze, omdat ik al meerdere keren in Indonesië was geweest. En in Maleisië en Singapore zou ik een aantal dagen met vrienden optrekken. Toch vond ik het best spannend om vele momenten ook alleen mijn weg te vinden. Aangezien ik niet een erg groot gevoel van richting heb, ben ik ook meerdere keren verdwaald. Vooral in Singapore had ik pas laat door dat er bij een routebeschrijving ook altijd een uitgangsaanduiding met letter wordt gegeven. De MRT stations zijn erg groot waardoor je zomaar een andere wijk in kunt lopen als je de verkeerde uitgang neemt. Maar door het verdwalen heb ik ook veel mooie plekken gezien en was ik er voor mijn gevoel helemaal tussenuit. Laat los…

#4 Postcrossing + Penang

Zo ben ik ook naar Penang geweest. Niet een plek waar ik vooraf gedacht had om naartoe te gaan. Maar toen ik mijn postcrossing buddy Faridah uit Australië (oorspronkelijk uit Maleisië) mailde voor wat tips in Kuala Lumpur, bleek zij op hetzelfde moment ook in Maleisië te zijn en voor een groot deel bij haar familie in Penang te zitten. Of ik ook die kant op kwam om samen vakantie te vieren. Ach ja waarom niet, het paste nog wel in mijn schema, dus tussen Singapore en Kuala Lumpur plande ik nog wat dagen Penang in. Wat is Penang mooi en het was echt supergezellig met Faridah en haar gastvrije familie. Eten verbindt en dat bleek ook wel tijdens onze vakantie. We hebben alle verschillende soorten laksa in Penang aan een smaaktest onderworpen, bezochten een lokale (gedroogde) vismarkt aan de overkant van de rivier en volgende een kookles bij Faridah’s vriendin Nazlina in Georgetown.

 

17of2017

#5 Familie en vrienden in Indonesië

In Indonesië ben ik van familie naar vrienden naar familie gehopt. Super leuk om iedereen weer te zien. We hebben veel gelachen, gepraat en natuurlijk gegeten. Ook veel in de auto gezeten om bezienswaardigheden te zien en om naar die ene speciale warung te gaan waar ze de beste niet-halal mie van de streek maken. Na mijn tijd in Singapore en Maleisië ben ik nog even teruggegaan naar Indonesië om samen met vriendin Vita, haar man en schoonmoeder naar Cirebon te gaan. Superleuk om al zo lang bevriend te zijn met elkaar. Elke keer als we elkaar zien, ook al zitten daar weer een aantal jaren tussen, pakken we gewoon de draad weer op waar we gebleven waren.

 

17of2017

#6 Verjaardag bij Gardens by the Bay

Het enige wat mijn familie wat minder leuk vond was dat ik mijn verjaardag in Singapore zou vieren in plaats van bij hen. Ik vier mijn verjaardag sowieso nooit, maar het leek me wel leuk, als ik dat toch in de buurt was, om mijn verjaardag te vieren bij de prachtige lichtshow van Gardens by the Bay. Samen met een aantal mensen van het hostel ging ik er naartoe en het was echt prachtig. En werd het een enorm leuke en gezellige verjaardag.

 

17of2017

#7 Vrije tijd

Door mijn nieuwe parttime baan heb ik eindelijk weer de tijd voor leuke dingen. Ik noem het vrije tijd, al ben ik ook veel in de weer voor dit blog en mijn bedrijf Eating Habits. Maar dat voelt niet als werken, maar als een uit de hand gelopen hobby.

#8 Tragisch nieuws

Een aantal weken nadat ik terugkwam van vakantie in april werden 2 neefjes geboren in Indonesië. Een van hen heeft helaas de 40 dagen niet gered. Hij overleed aan complicaties in het ziekenhuis.

#9 Collega bloggers

In 2016 nam ik samen met Marjolein van Echtegerechten.nl het initiatief van een bloggers meet-up in World of Food in Amsterdam. Afgelopen jaar is het uitgegroeid tot een groep van rond de 10 foodbloggers/foodies en zijn we na Amsterdam ook in Rotterdam, Groningen en Leiden geweest. Voorjaar 2018 staat er een meet-up in Den Haag op het programma. Erg leuk en gezellig om dit te doen. Ook met Liyen van Liyen’s foodmoments organiseerde ik inmiddels 2 foodie meet-ups, een bij Round & Round in Rotterdam en een bij het inmiddels gesloten Cucu in Zwijndrecht.

 

eierbal

 

 

#10 Tong Tong Fair

Jarenlang was ik trouwe bezoeker, sinds 2 jaar werk ik actief mee. In 2016 bij de kassa’s, in 2017 in de horeca. Wel met een beetje coördineren erbij. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Alleen was het dit keer de coördinatie over de hoeveelheid hapjes en drank in de voorraad 😉 Is weer eens iets anders dan het coördineren van mensen.

 

Tong Tong Fair 2017

 

Naast dat ik mijn allereerste biertje ever tapte (ik had namelijk nog nooit in de horeca gewerkt hiervoor) heb ik ook heel veel lieve mensen ontmoet. Mocht het dit jaar weer nodig zijn, ik ben erbij!

#11 West-Kalimantan

In opdracht van de gouverneur van West-Kalimantan mocht ik een voorbereidende perstrip naar West-Kalimantan maken vanuit mijn bedrijf Eating Habits. Geweldige tijd meegemaakt en veel gezien en gegeten. Dat moet natuurlijk wanneer je in Indonesië bent. We bezochten de evenaar, maakten een rondje op de lokale markt van Pontianak zagen orang utans in het wild en voeren met een bootje door de wildernis.

 

17of2017 17of2017

17of2017

 

#12 Indo zijn

Ik raak steeds meer geïnteresseerd in mijn Indo-zijn en mijn Indonesische kant en ontdekt dat veel Indo-leeftijdgenoten met hetzelfde bezig zijn. Via social media is het heel makkelijk contact leggen met mede-Indo’s en hen natuurlijk te volgen. Een aanrader is trouwens het in 2017 gestarte blog Indoness.nl . Daar schrijft Lara over haar zoektocht naar de Indo-lifestyle. Verder zijn er natuurlijk ook veel Indo’s die net als ik veel met eten bezig zijn. Want we Indo’s love food!

 

#13 Eating Habits

Voor diverse ambassades en een aantal andere bedrijven heb ik PR-opdrachten gedaan en online content geschreven vanuit mijn bedrijf Eating Habits en/of IndoRotterdammert. Erg leuk om te doen. En natuurlijk die prachtige reis naar West-Kalimantan (zie #11). Hopelijk blijven die mooie projecten ook dit jaar doorgaan. Ik krijg er zoveel energie van! Op dit moment ben ik mijn website aan het updaten en op termijn zullen er ook op Eating Habits meer blogposts geplaatst worden.

 

Wastra Indonesia

#14 Getuige zijn

Het moest er een keer van komen. Mijn nichtje gaat trouwen. Zo even tussen neus en lippen door, want zo gaat dat in onze familie en op weg om een luier te verschonen vroeg mijn nichtje of ik haar getuige wilde zijn. Ik murmelde ja en dat was het dan. Je moet het ook niet spectaculairder maken dan dat het is, maar leuk is het wel. Straks in maart is het zo ver. Nu al in de zenuwen, want ja, wat trek ik aan?!

#15 Verhalenhuis Belvédère

Vanaf september zit ik in het bestuur van Verhalenhuis Belvédère. Een mooie organisatie op Katendrecht die op een laagdrempelige manier verbindingen legt tussen culturen. Dat past helemaal bij mij. Mensen verbinden, culturen omarmen en daarin de gezamenlijkheid zoeken in plaats van elkaar alleen maar te zien als de ander die niet is zoals jij.

 

Wil je meer lezen over Verhalenhuis Belvédère of wil je een keer een activiteit bijwonen, kijk dan even op http://www.belvedererotterdam.nl/

#16 Travelclinic

Ik had een kleine moment of fame met een interview voor Travelclinic Rotterdam in Havenloods. Voor grotere reizen ga ik altijd naar de Travelclinic en ik schreef daar toen een post over samen met alle andere vakantievoorbereidingen. Dat was opgepikt door de afdeling communicatie van het Havenziekenhuis en zij vroegen of ik mee wilde werken aan een interview.

 

Op Koers!

 

Volledig buiten mijn comfortzone heb ik besloten om het te doen. Dat interview is zo erg nog niet, maar met je kop in de krant is toch wel andere koek. In plaats van dat ik zelf een foto kon aanleveren, vond er een fotoshoot plaats. Ik mocht kiezen waar en ik koos de Afrikaandermarkt. Vanwege het multiculturele karakter en omdat de kleuren van al het groente en fruit de foto’s een beetje levendig zouden maken. Over de uiteindelijke foto’s ben ik wel tevreden, maar het was rete-ongemakkelijk. Nee, ik sta toch liever achter de camera. Zelfs tot ver na het plaatsen van het interview zijn er mensen die me erop aanspreken. Dat is dan wel weer leuk.

#17 Reisplannen maken

In plaats van een wereldreis, heb ik mezelf voorgenomen om gewoon vaker (maar korter) op vakantie te gaan. Ik ben toch iets te veel verknocht aan Rotterdam om er helemaal weg te gaan. Niet dat ik op reis ooit heimwee heb gehad, maar ik word wel altijd heel gelukkig als ik met de metro na Wilhelminaplein boven de grond kom en rechts van mij de mooie haven en skyline zie opdoemen. Een van mijn doelen in 2018 is dan ook om minimaal 5 reizen te maken. Verder heb ik ook nog een aantal andere mooie doelen bedacht.

 

verkeer

 

 

Facebookreacties

reacties

8 reacties

  • Mensch, in de uitverkoop nu kun je vast wel een heeeeerlijke party outfit scoren voor de bruiloft. De fotograaf is geregeld, morgen afspraak om een feestzaal te bekijken… Ik hoop echt dat die ‘m wordt, want hij is ook heel makkelijk met het OV te bereiken. Maar lekker joh, 5+ reizen gaan maken dit jaar. Ik zie het wel weer aan je posts hier =D.

    • De outfit heb ik inmiddels (denk ik). Nu nog de schoenen. Of toch hoge hakken en na een uur alweer spijt óf van die onflatteuze platte… #keuzestress

      • Porque no los dos? Neem gewoon een paar platte in je tas mee voor wanneer de hoge te pijnlijk worden. #opgelost

        • Dan moet ik weer een onflatteus-grote tas meenemen #duh

          • Het zal wel een vrij lange dag zijn, dus iets minder flatteus op lagere hakken is misschien de minst vreeeeselijke oplossing. Of gelkussentjes in je stiletto’s, heb je een half uurtje later spijt.

          • Ja ik ga dan toch maar voor onflatteus maar comfortabel plat

  • Ik vind het bijzonder om te lezen dat die griep er voor zorgde dat je met afstand naar je positie en werk kon kijken, en dat je daardoor andere beslissingen nam. Waar zo’n griep al niet goed voor kan zijn!

Als je nog iets kwijt wil, doe het dan hier: