Wat te doen in Cirebon? (deel 1: culinair)

Wat te doen in Cirebon

Wat te doen in Cirebon? Eerlijk gezegd had ik er tot voor kort niet over gehoord, maar vriendin V., haar man J. en schoonmoeder wilden me er graag mee naartoe nemen. Onder andere op foodtour. Want V. en ik delen qua eten dezelfde passie. Cirebon staat bekend om een aantal zaken: de batik, de (garnalen)visserij, het eten (natuurlijk!) en de kraton.

 

Naar Cirebon

Onderweg naar Cirebon heb je oneindig veel sawa’s. Dichterbij Cirebon rijst aan je rechterhand een mooie, groene bergketen op. Bovenop een van die bergen ligt trouwens Kebun Raya Kuningan, een mooi park met naar het schijnt mooie uitzichten. Wij gingen er niet heen. Ons doel lag namelijk bij het eten in Cirebon en als je nog geen twee dagen hebt dan moet je keuzes maken ;-).

 

Cirebon is makkelijk via de tolweg te bereiken. Voor iets meer dan 100.000 roepia (€6,50) kun je van deze weg gebruik maken. Regelmatig is er onderweg een tempat istirahat (rustplaats). Hier kun je tanken, naar de wc, eten (natuurlijk!) en wat boodschapjes doen in de supermarkt. Of gewoon even de beentjes strekken. Dat is ook wel fijn zo af en toe. Het is ongeveer 3 uur rijden vanaf Jakarta. Of iets korter wanneer je net als ik met een snelheidsduivel meerijdt. Maar ach, er was nagenoeg geen kip op de weg en de Indonesische politie controleert toch niet op de verkeersregels, dus waarom zou je dan gas terugnemen, was de gedachte.

 

20 jaar terug in de tijd

Cirebon is voor Indonesische begrippen een kleine stad. En zeker in vergelijking met Jakarta, is het een dorpje. Het doet denken aan hoe de meeste grote steden van nu een 20 jaar geleden eruit zagen. Hier banen automobilisten zich nog altijd enthousiast toeterend door het verkeer heen. Er zijn veel brommers, maar niet zo veel als in de grote steden. De becah’s hebben nog gewoon een fietsende meneer achterop. In veel grote steden is de fiets onder de becah vervangen door een brommer. In Cirebon vind je zelfs nog een fietser hier en daar, die zich dapper en met veel bravoure tussen de in de file staande auto’s heen manoeuvreert.

 

Culinair

In aanloop van mijn vakantie zag ik op het Facebook account van de Indonesische president Jokowi (geweldig account overigens, hij is net als heel veel Indonesiërs een enorme fan van het maken van selfies) dat hij ook in Cirebon was. Daar zat hij aan de empal gentong, een lokaal gerecht uit Cirebon. Onder zijn foto schreef hij vrij vertaald dat het ‘voortreffelijk’ smaakte.

 

Ook wij gingen ervoor bij aankomst in Cirebon. In een ander tentje dan daar waar Jokowi (hij at bij Empal Gentong Khas aan de Jalan Juanda) heeft gegeten, bij Empal Asem Empal Gentong H. Apud aan de Jalan Raya Ir. H. Djuanda No. 24.

 

Wat te doen in Cirebon

 

Wat te doen in Cirebon

De empal gentong is een gerecht wat gemaakt gemaakt wordt in specifieke kleipotten boven een op hout gestookt vuur (gentong). De gentongs hebben wij niet gezien. Niet omdat ze er niet waren, maar we waren best moe na de lange autorit en en hadden best honger. Dus we geloofden de eigenaar op zijn blauwe (euh, bruine) ogen dat de potten achter de zaak stonden. De empal getong is een heel kruidige soep gevuld met geitenvlees. Daarbij krijg je een baaltje rijst waar je de soep overheen kunt gieten.

 

V. had op een Indonesisch foodblog gelezen dat de saté kambing die hier wordt geserveerd de lekkerste van deze streek is. Helaas kwamen we op een wat ongelukkig tijdstip, nog net te vroeg voor het avondeten, waardoor we nog geen saté konden bestellen. Overigens zagen we toen we weggingen, dat aan een lange tafel voor de ingang van het restaurant de volgende lading kambing aan satéstokjes geregen werden.

 

Wat te doen in Cirebon

 

Nadat we onze koffers hadden gedropt bij ons hotel NEO. waar het bedrijfsuniform van de vrouwen ook vraagt een zilveren pruik op te zetten, was het alweer tijd voor het avondeten. We aten heerlijke ikan bakar. Daar heb ik al vaker over geschreven wat goede ikan bakar kun je in elke stad in Indonesië wel halen, dus zal ik hier nu niet over uitweiden.

 

Na lekker geslapen te hebben, was het de volgende dag tijd voor een lokaal ontbijt: nasi Jamblang. Het is een beetje te vergelijken met een nasi Padang, alleen dan van de stad Jamblang, wat onderdeel is van het bestuurlijk gebied van Cirebon. De gerechten zijn ook iets anders en minder spicy dan die je bij nasi Padang krijgt. Wat ook speciaal is, is dat het eten wordt geserveerd op teakbladeren. We aten onze nasi Jamblang bij Mang Dul, Jalan Bahagia No. 58.

 

Wat te doen in Cirebon

 

Je kiest of je één of twee porties rijst wilt (de rijst zit verpakt in de teakbladeren) en daarna kun je aanwijzen wat je erbij wilt hebben. Wat me hier opviel is dat het voornamelijk vegetarische gerechten zijn, maar dat kan ook aan de tijd hebben gelegen. Zoals je misschien hierboven kunt zien, waren we niet heel erg vroeg, dus mogelijk waren er al wat gerechten op.

 

Wat te doen in Cirebon

 

CirebonAl met al heb ik heerlijk gegeten. Ik koos voor 1 portie rijst, een gebakken ei met sambal, een saté van aardappel, gebakken tempeh en wat groente (zat onder het ei).

 

 

 

 

 

We hebben natuurlijk niet alleen maar gegeten. Ook hebben we een aantal bezienswaardigheden bezocht. Hierover lees je meer in deel 2 (verschijnt over twee dagen).

 

Dit artikel bevat een affiliate link.

 

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge