Indonesisch eten in Utrecht doe je bij Toko Mitra

Toko Mitra

‘Ken je Mitra?’ vroeg een vriendin mij laatst na onze lunchafspraak in Utrecht. ‘Ja, die drankenzaak toch?’ ‘Nee, Toko Mitra!’ Nee, die ik kende ik niet. Dat ik niet bekend was met Toko Mitra, daar moest dan maar verandering in komen. Want dat kon natuurlijk niet, dat ik die winkel niet kende. Vanuit de wijde omgeving van Utrecht komen mensen naar deze toko om lekker Indonesisch eten te halen. Dus op naar Toko Mitra.

 

De toko zit tegenover de Bijenkorf. Vanaf de straatkant zou je er zo voorbij lopen, wat het is nogal verstopt in de kelder van een verzamelpand aan de Viestraat 2. De winkel heeft een lange geschiedenis. Het begon in een winkelcentrum dat later de huidige Bijenkorf werd. Daar zijn ze enkele jaren geleden weggegaan om zich te vestigen op de plek waar ze nu zitten.

 

De winkel is ruim en licht. Bij binnenkomst loop je direct tegen een enorme toonbank aan met daarachter tientallen bakken met enorme hoeveelheden aan eten. Wil je vis, vlees of vega? Wil je pittig of juist niet? Rijst of liever mie? Ze hebben het allemaal. Je kunt hier afhalen, maar ook aan een van de vele tafels je maaltijd direct opeten. Het Chinees-Indonesische personeel is vriendelijk en behulpzaam voor wanneer je niet weet wat je moet kiezen. De tl-balken geven niet bepaald sfeerlicht, maar dat is ook niet de bedoeling. Hier gaat het om het eten.

 

Ik besloot om een nasi rames te nemen. Bij mijn toko in Rotterdam ben ik gewend dat ik zelf de bijgerechten mag kiezen. Hier is het een vaste combi: Rijst met rendang, tahoe, telor pedas, sayur lodeh, sayur buncis, serundeng en krokante aardappelchipjes. Je hebt overigens wel keus uit witte rijst, nasi goreng of gele rijst.

 

Toko Mitra

 

Wat mij betreft had de rendang wel wat meer pedas gemogen. Maar de smaak was verder goed. De rest vond ik erg lekker en ik was al helemaal blij toen in in mijn sayur lodeh een peteh boontje vond. Die heb ik voor het laatst bewaard en met smaak opgegeten :-). Het Indonesische gepraat van de medewerkers maakte de sfeer compleet. Ik zat helemaal op mijn plek.

 

Bij het afrekenen zag ik de vitrine met hapjes staan. Risoles, lemper, kue lapis, bapao enz enz. Zal ik wat meenemen voor onderweg? Nee, toch maar niet. Ik zat bommetje vol na die enorme maaltijd. Soms moet je weten wanneer je moet stoppen.

 

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Als je nog iets kwijt wil, doe het dan hier: