Perslunch Restaurant Wereldmuseum

Restaurant Wereldmuseum

Ter gelegenheid van de nieuwe tentoonstelling Ik Kook Dus Ik Ben in het Wereldmuseum in Rotterdam werd er 6 februari jl. een perslunch gehouden in Restaurant Wereldmuseum, met aansluitend een rondleiding in de tentoonstellingsruimten. Alhoewel ik ervan houd dat eten mooi gepresenteerd wordt (maar noem het alsjeblieft geen ‘schilderijtje’ want van zo’n uitspraak krijg ik altijd kippenvel), ik zou zelf niet zo snel in een sterrenrestaurant gaan eten. Het zal wel Rotterdamse nuchterheid zijn. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Voor mij hoeft het niet zo sjiek de friemel als ik ga eten. Maar toch, het was best fijn zo voor een keer. Geen reden om deze mooie uitnodiging af te slaan. En ik heb heerlijk gegeten en alles was tot in de puntjes geregeld.

 

Kijkje in de keuken

 

De gele designstoelen springen direct in het oog als je binnenloopt. En in tegenstelling tot veel andere designstoelen die ik ken, zitten deze banken heerlijk. Goed om lekker in weg te zakken na een copieuze maaltijd.

 

Voor de gelegenheid waren er allerlei TV schermen opgehangen door het restaurant waarop je kon zien wat er zoal in de keuken gebeurde. Wat mij vooral opviel was de rust in de keuken. De aandacht voor elk bordje was mooi om te zien. Volledig zen. De gasten werden intussen op hun wenken bediend. Water, wijn en brood werd aangevuld zodra het glas of broodbordje leeg was.

 

Restaurant Wereldmuseum

(c) IDM Photography

 

 

3-gangenlunchmenu

 

De recepten tijdens de perslunch waren geïnspireerd op de nieuwe tentoonstelling Ik Kook Dus Ik Ben, die vrijdag 10 februari jl. haar deuren opende. De tentoonstelling staat in het teken van (de geschiedenis van) onze kook- en eetcultuur. Aan de hand van diverse historische voorwerpen, historische geschriften, verhalen en filmpjes worden de diverse aspecten van onze kook- en eetcultuur beschreven. Een absolute must voor iedereen die geïnteresseerd is in voeding.

 

Het voorgerecht bestond uit een soepje van sagokorrels, onder andere veel gebruikt in Papoea-Nieuw-Guinea, met een rivierkreeftje en een oester. Het hoofdgerecht bestond uit roggevleugel met cubebepeper, een pepersoort uit Java. Roggevleugel staat in veel Aziatische landen op het menu. Onder andere in Taiwan en Singapore is het een ware delicatesse. Het toetje was een krokant appeltaartje met ras el hanout en daarbij gereserveerd ijs van berberkoffie, geïnspireerd op een recept uit het kookboek Chez Benali van Abdelkader Benali. Hieronder zie je de mooie creaties:

 

Restaurant Wereldmuseum

(c) IDM Photography

Restaurant Wereldmuseum

(c) IDM Photography

Restaurant Wereldmuseum

(c) IDM Photography

 

Helaas zijn niet alle gerechten te vinden op de kaart van het restaurant. Het dessert kun je gedurende de hele tentoonstelling op de dessertkaart vinden, geheel volgens traditie. De andere gerechten waren helaas speciaal voor de perslunch. Als ik een tip mag geven aan chefkok Wim Severein van het restaurant: het hoofdgerecht zou echt een mooie aanvulling zijn op de menukaart. Een erg lekker visgerecht!

 

De tentoonstelling Ik Kook Dus Ik Ben is nog tot en met 30 juli 2017 te zien in het Wereldmuseum in Rotterdam. Voor meer informatie kijk je op de website van het Wereldmuseum of voor een korte impressie op het blog van Eating Habits.

 

 

De foto’s in deze blog zijn gemaakt door IDM Photography. Deze blog is mede mogelijk gemaakt door het Restaurant Wereldmuseum.

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge