Deze anak campur is geen allochtoon meer

allochtoon

Tot voor kort was ik een allochtoon. Veel mensen wisten het niet, maar je was niet alleen allochtoon als je zelf buiten Nederland geboren was. Ook als minimaal 1 van je ouders in het buitenland geboren was, maar jijzelf in Nederland, was je toch een allochtoon. En vanwege mijn Indonesische moeder was ik dus een allochtoon. Was ja, omdat van de een op de andere dag ik een Nederlander ‘ben geworden’. Het woord allochtoon wordt uit het vocabulaire van de overheid geschrapt. Je bent nu Nederlander of Nederlander met een migratieachtergrond. En aangezien ik geen migratieachtergrond heb (mijn moeder wel), val ik onder de andere ‘categorie’. En daarmee is een stukje van mijn identiteit met één vingerknip zomaar opeens weg.

 

Multicultureel

Om geen volbloed Nederlander te zijn, heb ik nooit erg gevonden. Waarom zou ik? Bij het woord allochtoon heb ik zelf geen negatieve associaties gehad. Je hebt iets extra’s, zonder er iets voor gedaan te hebben. Multiculturaliteit (is dat een woord?) in 1 persoon. Andere culturen brengen veel moois met zich mee. Zo zie ik het.

 

Tijdens mijn basisschooltijd al had ik een mooie mengelmoes aan culturen in mijn vriendengroepje. Nederlandse, Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Antilliaanse en Kaapverdiaanse vriendjes en vriendinnetjes. Ik leerde al vroeg over gebruiken, feestdagen en gerechten uit andere culturen. En vond het allemaal prachtig en interessant.

 

Nu nog steeds ben ik blij en trots dat ik in een multiculturele samenleving woon en leer nog elke dag over de verschillende culturen die bij mij om de hoek wonen. Ik vind het ook een mooie verrijking van de stad Rotterdam. Het brengt diversiteit, dynamiek en gezelligheid met zich mee. En – ook niet geheel onbelangrijk – heel veel lekker eten ;-). Rotterdam is Rotterdam niet wanneer al die circa 170 nationaliteiten er niet zouden wonen. Geen Chinees Nieuwjaar (my favorite time of the year) en geen Zomercarnaval… saai

 

Negatief?

Natuurlijk zijn er altijd mensen die negatief zijn over niet-100% Nederlanders. En hiervoor dankbaar gebruik maken van een woord als “allochtoon” die in hun ogen de lading dekt om die gevoelens te uiten. Gesterkt door dat kleine groepje dat negatief in het nieuws komt en die het voor de grote groep verpest. Maar moeten we hiermee het woord veranderen? In mijn ogen is het niet het woord zelf, maar hoe het woord gebruikt wordt. Net als dat een nieuw woord in plaats van allochtoon precies dezelfde lading kan krijgen. Als je het woord allochtoon afschaft, waarom moet je dan überhaupt een ander woord ervoor in de plaats bedenken?

 

Anak campur

Wel zal ik altijd een anak campur (halfbloedje) blijven. Dat stukje van mijn identiteit zal nooit worden afgepakt. Best of both worlds. Nederlands-direct als het moet, Indonesisch-indirect als het kan. De krullen van mijn Nederlandse vader, het zwarte haar van mijn Indonesische moeder. Nederlandse spaarzaamheid, gecombineerd met Indonesische gastvrijheid en wel altijd voldoende eten in huis om spontaan rond etenstijd mee-eters te ontvangen. Ik ben dus iemand die verwacht dat je gewoon blijft zitten in plaats van naar huis gaat als ik zeg dat het etenstijd is. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Autochtoon of allochtoon, met of zonder migratieachtergrond.

 

 

 

 

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge