Op stap in Antwerpen deel 4

Laatste uurtjes in Antwerpen

Ik heb nog vier uur te gaan. Die slijt ik door onder andere via de Sint-Annatunnel naar de andere kant van de Schelde te fietsen, met een bakje Vlaamse friet mensen te kijken op De Grote Markt en in het grootste reizende reuzenrad van Europa te gaan.

 

Sint-Annatunnel

 

Waar je het mooiste uitzicht hebt over Antwerpen? Aan de andere kant van de stad. En de beste manier om daar te komen als je op de fiets bent, is via de Sint-Annatunnel. Via twee roltrappen daal je af richting de tunnel. Er is ook een lift, maar die was deze keer niet in gebruik. Ik ben zelf de Maastunnel gewend en daar moet je ook met je fiets met de roltrap, dus voor mij geen probleem. Gewoon je stuur een kwartslag draaien en je fiets bij het stuur of het zadel vasthouden en hij kan geen kant meer op.

 

Laatste uurtjes in Antwerpen

 

Aan de overkant zijn geen bekende bezienswaardigheden te zien dan de skyline van Antwerpen aan de overkant. De hoge toren van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal is duidelijk te zien, net als Het Steen.

 

Frituur No. 1

 

Eigenlijk zit ik toch nog wat vol van de gehaktbal van vanmiddag en de twee eclairs. Maar, ik moet toch avondeten (niet dan?). Frituur No.1 werd aanbevolen op internet, dus hup er naartoe. Ik neem een Vlaamse friet met warme currysaus. De friet was wel wat aan de zoute kant, maar met het warme weer was dat wel lekker. En zo op een bankje op De Grote Markt is het leuk mensen kijken. Toch, de Rotterdamse Bram Ladage blijft mijn favoriet. Je vindt Frituur No. 1 aan de Hoogstraat 1, 2000 Antwerpen.

 

Laatste uurtjes in Antwerpen

 

Chinatown

 

Ik heb nog anderhalf uur en breng mijn fiets terug bij Cyclant. Vlakbij het Centraal Station is ook Chinatown van Antwerpen te vinden. Het is meer een Chinastraat dan -town. Helaas zijn ook veel winkels dicht. Ook veel restaurants zijn dicht. De straat leeft niet echt zoals ik dat ken van andere Chinatowns.

 

Delhaize

 

Net voor sluitingstijd koop ik bij de brood- en banketafdeling van Delhaize twee misérables, gemaakt van twee plakken amandelbiscuit met een laag vanillebotercrème ertussen. Voor onderweg 🙂 … En omdat ik ze graag wilde proeven. Morgen maar een balansdag houden. Een exemplaar heeft het niet lang overleefd. Nu zit ik echt volledig bommetje vol. De tweede bewaar ik. Anders wordt het echt te gortig… Ik denk dat ik toch zeker 2 balansdagen zal moeten houden… en een keertje extra naar de sportschool…

 

The View reuzenrad

 

Europa’s grootste reizende reuzenrad stond eerder nog in Rotterdam. In Rotterdam is het er niet van gekomen om erin te gaan. Dus toen ik bij aankomst in Antwerpen zag dat The View nu voor het Centraal Station van Antwerpen staat, besloot ik om er ’s avonds alsnog in te gaan. ’s Avonds is het reuzenrad mooi versierd met lichten. Het is niet druk. Er staat geen wachtrij. In het reuzenrad kun je uitkijken over een groot deel van de stad waaronder ook de dierentuin, die dan al dicht is. The View was dit weekend voor het laatst op het Koningin Astridplein te vinden. Hou hun website in de gaten voor informatie over plaatsen waar het reuzenrad staat.

 

Laatste uurtjes in Antwerpen

 

In m’n uppie

 

Zo in je uppie door een vreemde stad is helemaal zo gek nog niet. Je hebt altijd wel een keer aanspraak en je hoeft niet steeds te overleggen wat je wilt doen en waar je wilt gaan eten. Omdat je zo op jezelf bent aangewezen, ben je er ook allemaal uit. Alles moet je zelf doen en geen bekenden om op terug te vallen of achteraan te hobbelen wanneer je zelf even geen zin hebt om na te denken wat je wilt gaan doen en hoe je er moet komen. Je staat ook veel meer open voor nieuwe contacten. Samen met iemand of in een groep sluit je je toch meer af voor de mensen om je heen. Het is trouwens helemaal niet ongewoon om alleen te reizen. Steeds meer mensen gaan solo op stap of op vakantie. Ook in de bus zaken veel soloreizigers. Het was een geslaagde dagje uit. Dit ga ik vaker doen.

 

Terug met de bus

 

En dan is het alweer tijd om terug naar huis te gaan. De Flixbus, die uit Parijs moet komen, is verlaat in verband met files onderweg. Een half uur later dan de aangegeven tijd kunnen we alsnog instappen. In de bus val ik na het verorberen van mijn laatste misérable (…) in een diepe slaap. Ik word wakker nadat ik de Italiaanse toerist achter mij blij hoor roepen: ‘We arrived in Rotterdam, yeah!‘ (denk daarbij een Italiaans accent). Dat is het mooie van dagje weg. Je komt ook weer thuis. Oost west, thuis best.

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge