Eindelijk een keer jonger ingeschat

jonger ingeschat

Laatst kreeg ik een compliment die ik echt niet zag aankomen. Een paar weken terug, tijdens de jaarlijks terugkerende Tong Tong Fair in Den Haag hielp ik voor de eerste keer mee als kassière bij de entree. Tussen de drukke periodes door praatte je dan wat over koetjes en kalfjes met een collega kassière. Meestal ging dat over eten – natuurlijk je bent op een Indisch/Indonesisch festival of je bent het niet – maar een van mijn collega’s wilde van mij weten of ik nog bij mijn ouders woonde.

 

‘Euh nee’, was mijn wat verbouwereerde reactie. ‘Ik woon zo rond de 10 jaar op mijzelf.’

 

Waarna zij op haar beurt mij wat verbouwereerd aankeek. ‘Hoe oud ben je dan?’

 

‘Raad eens.’

 

[tromgeroffel… de spanning steeg bij mij tot ongekende hoogte]

 

‘Euh, ik dacht iets van 22, 23 ofzo…’

 

Zo, die kon ik dus mooi in mijn zak steken. Ja, die hoor ik namelijk niet vaak! Jarenlang ben ik altijd (veel) ouder ingeschat dan dat ik was. Toen ik nog in de diëtistenpraktijk werkte, net na het behalen van mijn diploma Voeding en Diëtetiek, was ik 22. En regelmatig kwamen er dan cliënten die graag bij mij een afspraak wilde in plaats van bij mijn – overigens net zo bekwame – collega. Want ja, ze hadden toch meer vertrouwen in iemand die al wat meer levensjaren had. Terwijl de betreffende collega richting de 30 liep. Ook al was het bedoeld als een compliment, ik vond het verschrikkelijk dat mensen dachten dat ik ouder was. Mijn gave dat ik veel negatieve en uitzichtloze zaken toch altijd kan ombuigen naar iets positief had ik toen nog niet ontdekt.

 

Ander voorbeeld is dat er nooit werd gevraagd hoe oud ik was als ik als puber bij de plaatselijke Gall & Gall met een fles sterke drank bij de kassa stond (altijd voor een ander, ik hou niet van alcohol en drink het dus niet). Terwijl menig vriend- of vriendin van mijn leeftijd zelfs tegenwoordig nog om hun ID kaart wordt gevraagd als ze met drank bij de kassa aankomen. En zo kan ik nog wel een aantal voorbeelden geven. Bijna altijd worden er minstens 5 jaar bij mijn echte leeftijd opgeteld.

 

Maar nu dan toch een keer jonger ingeschat. Ook al ben ik niet goed in het ontvangen van complimenten, ditmaal straalde ik van oor tot oor.

 

‘Je hebt ook geen rimpels* ofzo.’

 

‘Wel een paar grijze haren inmiddels.’

 

‘Ja die heb ik ook en ik ben pas 18…’

 

 

 

 

* Tuurlijk heb ik die wel, maar van een afstandje is dat nog niet te zien J

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge