Groentje gaat bloggen

groentje gaat bloggen

Zo voel ik me vaak. Een groentje. Als het om bloggen aankomt dan. Waarom ben je eigenlijk gaan bloggen? Die vraag wordt me vaak gesteld. Er zijn al zoveel blogger dus waarom zou jij het ook nog doen?

 

Ik blog omdat ik het leuk vind om stukjes te schrijven. Als mensen het willen lezen is het mooi meegenomen. Het schrijven van teksten begon al vroeg. Ik hield een geheim dagboek bij waarin ik mijn dagelijkse beslommeringen opschreef. Altijd wel aangevuld met gebeurtenissen uit mijn rijke fantasie. Daar werd het dan toch net even wat spannender van.

 

In mijn werk is (schriftelijke) communicatie altijd belangrijk geweest. Niet alleen zakelijk in de vorm van zorgdossier- en personeelsadministratievulling, maar ook het schrijven van teksten voor foldermateriaal, op websites of artikelen in bedrijfsmagazines. Oud-werkgevers waren het niet eens over mijn schrijfkunsten. Gaf de een aan dat ik andere kwaliteiten had; de ander prees me de hemel in om mijn o zo leuke schrijfstijl.

 

Voor Eating Habits schrijf ik ook regelmatig een stukje. Daar gaat het over eetculturen, al heb ik wel moeite met de aanspreekvorm. Bloggen gaat beter in de ik- en jij-vorm, in plaats van dat je schrijft over ‘u’ en ‘men’. Ik vind dat bloggen persoonlijk moet zijn. Met ‘u’ wordt het naar mijn idee afstandelijker. En dat was precies wat het verschil maakte in of een werkgever het wel of niet wat vond wanneer ik iets neergepend had. Ik moet voor een persoon schrijven waar ik me mee kan identificeren. En niet voor iemand waarvan ik niet eens weet of het een man of vrouw is, oud of jong, dik of dun en ga zo maar door.

 

Het idee om een persoonlijk blog te starten, kwam van een collega. Ze vertelde mij over haar blog en hoe ze via die weg ook contacten met medestanders en nieuwsgierige bezoekers opbouwt. Haar enthousiasme en het feit dat je je gedachten kunt ordenen door het regelmatig op te schrijven, zette mij aan het denken. Misschien is dit ook wel iets voor mij. Overigens is het blog van mijn collega een echte aanrader. Check KMKMMR.

 

Ik las een aantal boeken over bloggen. En in elk boek stond het advies: wil je bloggen, begin gewoon. Wil je te veel voorbereiden, dan verlies je je spontaniteit of zul je überhaupt nooit met bloggen beginnen. Je eerste (paar) blogbericht(en) zijn nooit helemaal je-van-het, dus focus daar ook niet te veel op. Gewoon doen.

 

Dus dat deed ik dan maar. Met IndoRotterdammert als resultaat. En ik richt me op een vrouwelijk lezerspubliek tussen de 25-45 jaar die naast een drukke carrière ook voldoende tijd neemt voor zichzelf. En die zich ook lekker kan verkneuteren aan de kleine dingen in het leven. Haar grootste interessegebieden zijn reizen en food. Een ieder ander die het ook leuk vindt om mijn blog te lezen: wees welkom. Uiteraard.

 

Een aantal vriendinnen zijn door mij ook enthousiast gemaakt voor (het lezen van) bloggen. En met een resultaat dat een van die vriendinnen nu ook is begonnen met haar eigen blog Schaapie, that’s me! Ook al is het onderwerp kinderen niet echt mijn ding, het is een heel leuke blog, vooral door de manier van schrijven. Contact met andere bloggers vind ik belangrijk. Dan kun je samen optrekken. Hoe doe jij dit, hoe doe jij dat? En wat zijn jouw bezoekersaantallen?

 

Bij elk nieuw bericht, bij elke aanpassing aan de website leer ik wat bij. Totdat ik kan zeggen: ik ben geen groentje meer in het bloggerswereldje. Ben jij ook net als ik net gestart met bloggen? Hoe bevalt dat tot nu toe? Wat heb je tot nu toe geleerd? Ik ben benieuwd naar je blog en tips. Laat het me weten! 🙂

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge