Ik ga op reis en ik neem mee…

op reis

Op vakantie gaan. Eén van mijn grote hobby’s. En of het nou een hutje op de hei in Drenthe is, een stedentrip naar een wereldstad of een aantal weken weg tijdens een rondreis in een ver land, ik vind het allemaal even leuk.

 

Naast dat ik op vakantie ga omdat het me ontspanning geeft (ondanks mijn over het algemeen hoge reistempo), ga ik ook altijd om zoek naar de lokale keuken. Niet alleen omdat ik dat zelf heel erg leuk vind, maar ook omdat ik er graag over blog. Hier, op mijn persoonlijke blog of op de website van Eating Habits.

 

Hoe ga ik te werk om tijdens mijn vakantie qua lokale keuken eruit te halen wat erin zit? Allereerst zit het ‘m in de voorbereiding. Ik zoek op internet en in reisboeken wat de lokale gerechten zijn, of er specifieke kenmerken zijn van de eetcultuur en lees tips over waar je de lokale keuken het beste kunt vinden. Ook zoek in mijn netwerk of er mensen zijn die in het land/de regio/de stad wonen of hebben gewoond en vraag hen tips van alle places to be.

 

Wat neem ik dan zoal mee om later thuis zoveel mogelijk van de lokale keuken te kunnen beschrijven en te laten zien? Niet heel veel om eerlijk te zijn. Ik hou er niet van om bepakt en bezakt op reis te zijn. Maar er zijn een aantal zaken waar ik niet zonder kan, namelijk:

 

Notitieboekje en 2 pennen

Hierin staan sowieso de plaatsen die ik wil bezoeken en zien als ook de aantekeningen wat ik van de lokale specialiteiten vind, wat mij opvalt aan de locals als het gaat om voeding en eetcultuur en schrijf namen en contactgegevens op van mensen die ik gesproken heb. En altijd 2 pennen, niets is zo erg als wanneer  je enthousiast aan het schrijven bent en je pen is leeg. Grrrr, frustraties!!!

 

Smartphone

Voor de snelle foto als herinnering, geluidsopname als ik met mensen praat over hun eetcultuur en voor die enkele keer dat ik zonder pen kom te zitten. Dan is de notitiefunctie wel heel handig. Maar liever werk ik toch met pen en papier.

 

Compactcamera

Voor de iets betere foto of wanneer ik verwacht veel foto’s te maken. Scheelt weer snel leeglopen van mijn smartphonebatterij. Ook vind ik het fijn om met mijn Nikon filmpjes te maken. Vooral ook omdat een filmpje vaak meer zegt dan een enkele foto.

 

Lactase pillen

Met lactose-intolerantie (dat heb ik) is in het dagelijks leven prima te leven. Ik vervang koemelk door sojamelk en laat de zachte (koemelk)kazen zoveel mogelijk links liggen. Gelukkig kan ik nog wel iets aan lactose verdragen, dus een beetje melk (cappuccino, mmm) kan nog net. Maar soms heb ik nou eenmaal trek in een stuk cheesecake of bevat de lokale specialiteit net wat meer lactose dan mijn darmpjes kunnen verwerken. Dan zijn daar gelukkig mijn lactase pillen. Ik zou niet weten wat ik zonder ze zou moeten. Net voor vertrek check ik mijn medicijnvoorraad minstens 3 keer op of mijn geliefde lactase pilletjes erbij zitten.

 

Gezonde dosis nieuwsgierigheid

Naast de materiële zaken, is vooral ook een gezonde dosis nieuwsgierigheid nodig om zo veel mogelijk (originele) informatie te bemachtigen. Het duurde voor mij wel even voordat ik met een willekeurige vreemdeling een gesprek durfde aan te knopen. Het helpt wel dat mijn onderwerp eten is. Eten verbroedert nou eenmaal in de meeste culturen. Je krijgt vaak de leukste anekdotes te horen waarbij voeding een hoofdrol speelt. Met je schroom opzij zetten, een geïnteresseerde houding en doorvragen kom je heel ver!

 

Lees ook hier mijn eerdere blog hoe je teleurstellingen voorkomt wanneer je op zoek bent naar de lokale keuken.

 

 

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge