In de Rotterdamse metro

In de Rotterdamse metro

Laatst zat ik in de Rotterdamse metro. Iets verderop in de metro zaten 2 mannen tegenover elkaar. Eentje type kaalgeschoren hoofd, onder de tattoos, een bonk van een kerel, gespierd door het vele trainen in de sportschool met wel een gezonde vetlaag er overheen. Zo eentje die je wel vaker in de Rotterdamse metro ziet. De andere man (meer een ventje eigenlijk) was een type dat je ook veel in de Rotterdamse metro ziet. Type spijkerbroek, shirtje en sneakers zeg maar. Eentje met wat weinig vlees op de botten, beetje slungelig dat wordt gecompenseerd met een zelfverzekerde blik in de ogen. Zelfverzekerd, totdat de bonk van een kerel hem begon aan te staren. Van top tot teen en weer terug. En nog een keer. Uiteindelijk kwam er een kleine, niet volledig te plaatsen glimlach op het gezicht van de bonk van een kerel naar het ventje. Het ventje begon nu wat ongemakkelijk te schuiven. Van de een op de andere bil. Wat wilde deze bonk van een kerel van dat ventje? Ik had met het ventje te doen.

 

In de metro werd omgeroepen dat het volgende station, station Beurs was. Dat station waar je ook kunt overstappen op de andere metrolijnen en de tram.

 

De bonk van een kerel maakte aanstalten om zich naar de uitgang te begeven. Het ventje haalde zichtbaar opgelucht adem.

 

“Zoow, gave sneakers gast, waar hebbiedie gekocht daon?”, zei de bonk van een kerel tegen het ventje.

 

“Euh… d-d-dank-dankuwel meneer…”

 

Zonder het antwoord af te wachten, waarschijnlijk omdat de bonk van een kerel inzag dat het ventje met spijkerbroek, shirtje en gave sneakers te veel van zijn apropos was, liep hij de metro uit. Duimpie omhoog richting het ventje. Weg in de menigte tussen allerlei andere soorten types die je wel vaker in de Rotterdamse metro ziet.

Please follow and like:
Facebook
Facebook
GOOGLE
Instagram
RSS
EMAIL

Facebookreacties

reacties

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge